Foto s by Arjan de Graaf(twittervriend) Alfred Knikker en Wim

De IJSSTRIJD was de naam van de 3de schaatstoertocht op FlevOnice ism De Nierstichting en wat later op de dag zou blijken werd het n echte Ijsstrijd ook. Na al het natuurijs dat deze week waarschijnlijk de laatste keer was bereden ging vandaag de reis weer naar Biddinghuizen , onze speeltuin in de polder noem ik het altijd. Omdat ik WEER niemand mee kon krijgen ging ik er gewoon alleen erop uit hoewel Wiljan de Rooij ook zou gaan met n plaatsgenoot van hem , die vroeg niet of ik mee wilde rijden en ik had wel n vermoeden waarom en dat bleek later ook wel zo te zijn. Het zou n drukke dag worden want de Nierstichting had deze tocht aangegrepen om geld in te zamelen voor het ontwikkellen van een zgn Mobiele kunstnier en had daarvoor een grote campagne op touw gezet en schaatsers uitgenodigd mee te doen en zich te laten sponsoren met het resultaat dat er door al die schaatsers tot nu toe 161.000 euro in gezameld was.

 

 

s Morgens bij aankomst was het al veel drukker als anders en Henk Jan Kerhoff een twittervriend , commentator van Eurosport en speaker op FlevOnice wachtte mij al op want ik had deze week n prijs gewonnen met het voorspellen van de winnaar op de 1000m vrouwen in Vancouver , het was n setje super chique pins (zie foto) Alfred Knikker en Esmee waren er ook weer de fam. Klopmaker ,3 generaties sterk arriveerde gelijk met mij en heel veel bekende weer van de partij .Om 7uur werd het startschot gegeven door n jongedame van de Nierstichting en om dat het gesneeuwd had s nachts waren de ijsmeesters al volop aan t poetsen want t bleek vast gevroren te zitten want Roel en Henk Ketelaar hadden hun dagelijkse proefritje al gereden en zeiden dat elk rondje voor 3 telde dus maak je borst maar nat. Maar we gingen van start en het ijs gleed prima dus weer aan gesloten bij n te snelle groep maar het was in de luwte goed te doen en omdat er vandaag groepen zat waren kijk je gewoon hoelang t goed gaat en laat je terug vallen als t nodig mocht zijn . De rode trein uit Zaltbommel was ook met 4 mannen gestart om 7 uur en werd geprobeerd vandaag ook de 200km vol te maken en toen ik 5 rondes met de snelle groep had meegereden moest er gestempeld worden en Wiljan en ik lieten ons na ronde 6 terug vallen om wat te bekomen in de Rode Trein .

Dat beviel goed en toen de zon er bij kwam leek het n bijzonder mooie dag te gaan worden. Maar ik zeg leek want door dat de zon zo lekker scheen ging de temperatuur die min 2 was dik boven het vriespunt en dat bleek  in combinatie met t sneeuwijs niet goed te gaan en de toplaag werd zacht en je sneed er n paar m/m in met je schaatsen dus t glijden was over en het zou zwaar vreselijk zwaar gaan worden . Tot overmaat van ramp werd de lucht ook in de verte pikzwart en binnen de korste keren begon het te regenen en daardoor ging de temperatuur weer omlaag en werd het een sneeuwbui waarbij je geen hand voor ogen zag.Toen werd het ijs een grote sluch puppy  bak  en was het ploeteren geblazen.Ik moest toen denken aan de Weissensee 2008 toen op de middag het ijs ook zo belabberd werd en ik was af gestapt na 150km en dat zit me nog steeds niet lekker .Dus mijn instelling was ik blijf rijden tot ze het aflassen of ik de 200km vol heb en er waren er inmiddels aan heeeel veel afgestapt   ook Maatje de Rooij gaf de pijp aan Maarten. Ik was vast besloten zolang er mensen rondschaatsten ik het ook zou kunnen .We hebben in totaal 4 flinke buien gehad en ik was goed nat geworden maar had alleen wat kouwe tenen als ik maar in beweging bleef ging t goed .Opvallend was ook hoeveel “spijkebroek”schaatsers toch stug door bleven gaan en dan heb ik t niet over 10 maar honderden bleven met volle overgave door gaan en ook veel kinderen bleven ploeteren met vallen en opstaan. dus het was niet aan mij om er dan mee te stoppen en ronde na ronde werd het ijs harder en de ijsmeesters verrichten monnikenwerk want steeds als ze de troep wat van het ijs hadden kwam er weer n bui. Door dat t ijs harder werd, werd het ook wel erg bobbeling door de troep die nu hard begon te worden.Maar door af en toe n groepje te pakken en dan weer n paar rondes alleen of op kop van de groep te rijden kwam het einde in zicht en toen ik de voorlaatste 5 stempels ging halen en dus nog 5 moest is 25km toen zeiden de altijd vriendelijk stempelaars dat ze me niet weer terug wilden zien voordat ik die rondjes gedaan had en ik begon er aan en ging weer als en speer en bij elke doorkomst werd ik aan gemoedigd door de mensen van de catering en stempelpost .En in een diepterecord van 10uur en 24 min had ik de 200km vol gemaakt maar deze vond ik achteraf de mooiste en na een heerlijke douche en een groot bord friet ging ik weer voldaan op weg naar Kaastheuvel waar ik nog naar 2 verjaardagen moest en aansluitend naar t schaaten gekeken met onze Gouden Rockschaatser Mark Tuitert en na 22½uur in touw te zijn geweest mn bed op gezocht en dat lag HEERLIJK.

Nu nog wat op de ijsbaan in Breda schaatsen en dan de skeelers en de racefiets maar weer eens prepareren want als we n zomer krijgen als dat we winter hebben gehad beloofd het goed skeeler en fiets weer te worden.